READING

‘Er is leven, er is leven na de dood’

‘Er is leven, er is leven na de dood’


Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

Er is leven, er is leven na de dood – PopUpGedachte 27 juli 2016

Waarom schoten ze Erdogan nou niet uit de lucht? De coupplegers hadden hem gelocked in de radars van hun F16? Er zou leven zijn na zijn dood? Toch? Voor Erdogan is er elk geval leven na hun dood, een dictatoriaal autocratisch leven.

De eerste tekst van vanochtend gaat over een aanslag. Het joodse volk wordt al 18 jaar onderdrukt door een vreemde overheerser en een door God aangesteld richter of rechter, een soort profeet pleegt een aanslag, doodt de koning en verovert het land terug. Ze bezetten de oversteek naar de Jordaan, als Turkse soldaten de Bosporus. Met meer succes weliswaar, het was dan ook geen binnenlandse aangelegenheid.

Hoe kwam die bezetter daar? Dit staat er: ‘Weer deden de Israelieten wat kwaad is in de ogen van de Heer’. En wij hebben weleens het idee dat die God wat kinderachtig is over met wie je naar bed gaat en of je wel bidt voor je eten maar het volkje toen was niet kinderachtig in narigheid. Kinderoffers, machtsmisbruik, uitbuiting, you name it. Dus staat er: ‘ De heer zette Eglon, de koning van Moab aan om de wapens tegen hen op te nemen’. Hij had het volkje in de pan gehakt en regeerde 18 jaar met harde hand.

De Heer laat het volkje niet wegkomen met hun wangedrag. Gelukkig ergens, want dan had hij het met hen opgegeven en misschien wel met de rest van de aardkloot. Als het speciaal getrainde volkje al niet in staat is om het begin van het goede leven vorm te geven, wie dan nog wel? Dan had de survival of the fittest, most powerful and mean werkelijk begonnen. Als we om ons heen kijken zijn er gelukkig ook andere krachten zeer actief en zeer invloedrijk – al vind je die niet altijd in de kranten.

De koning van Moab is dood, en zijn legers in de pan gehakt. Voor israel is er leven, er is leven na de dood. Na 18 jaar ellende, 80 jaar rust.

‘Nog eens schreeuwde Jezus het uit en toen gaf hij de geest. De graven werden geopend en de lichamen van de gestorven heiligen werden tot leven gewekt.’ Dat is de evangelietekst van vanochtend. Ook hier is leven, er is leven na de dood. Ook na deze dood is er rust. En wel iets meer dan 80 jaar. Dat is in elk geval het idee. Er is weer hoop en leven na de dood van God.

En in het boek handelingen staat vanochtend: ‘Na zijn lijden en dood heeft hij hun herhaaldelijk bewezen dat hij leefde, gedurende 40 dagen is hij in hun midden verschenen en sprak hij met hen over het koninkrijk van God’

Fascinerend. Jezus van Nazareth neemt hier de plek van de dictator in, van Erdogan, van de koning van Moab en sterft opdat er leven is na zijn dood. Vervolgens staat hij op om leiding te geven aan dat nieuwe koninkrijk. Hij is de gedode heerser en de overwinnende couppleger ineen. Wat een fantastisch verhaal. En het land heeft oneindig rust, dat is de claim van Jezus van Nazareth. Voor hem is namelijk de enige echte agressor verslagen, de dood zelf. En onze angst ervoor. Het kwaad. Door zijn identificatie ermee.

Er komt een vrouw bij Dick, een therapeut en oud-docent van mij. Ze zoekt een nieuwe therapeut want de anderen hebben het slecht gedaan. Ze is vele malen misbruikt geweest en de vorige therapeuten konden hun handen ook niet thuishouden. Als een bange, gesloten vrouw zit ze voor hem. Na enige sessies die gewijd worden aan haar angst, komt het hoge woord eruit: ‘ten diepste ben ik bang dat jij mij ook aanrandt.’ Het is muisstil in het lokaal als Dick dit verteld. Wat zal hij zeggen? Hij antwoordt: ‘je hebt gelijk. Dat klopt’. Geschokt staren we hem aan. Hoezo? ‘Er is iets in mij dat exact hetzelfde wil. Jouw angst is zuiver, jouw innerlijke stem heeft gelijk.’

De therapeut en zijn hoge status is gestorven, tegenover haar zit een man die zij goed heeft ingeschat al was het maar ten delen. Nu mag zij er zijn en kan hij iets voor haar betekenen, want ze kan een heel klein beetje zichzelf vertrouwen nu. Er is leven, er is leven na de dood – ook die van de therapeut.

Leren sterven om weer op te staan. Het is me nogal een methode, toch is het de weg van Jezus en de uitnodiging aan jou en mij. Ik sterf de spreekwoordelijke duizend doden nu mijn boek in zijn afrondende fase zit. En vind het een prettige gedachte dat als alles misgaat het waarschijnlijk het begin is van nieuw leven.

Of je Christen, Hindoestaan bent, Islamiet of Jood.
Er is leven, er is leven na de dood – dank je wel Freek de Jonge

Rikko werd vanochtend geïnspireerd door deze teksten:



  • Henry Coyette

    Ik lees lang niet al je columns, maar deze wel om de banale reden dat ik tijd had. Inderdaad, er is leven na de dood, zoals Freek de Jonge schreef. Freek begrijp zelf maar half dat hij hiermee een hele christelijke waarheid op tekst & muziek gezet heeft, want inderdaad, er is leven na de dood. De vraag die hij niet beantwoord is: is er ook leven voor de dood? Freek de Jonge schrijft volgens mij ouwe wijven-geleuter: leven na de dood! Ouwe wijven die hun zich op de rand van dementie beginnen af te vragen of er ook leven na de dood is. Dement geleuter, dus. De Bijbel laat in het Oude Testament zien dat het volk van God gevangen is in het leven voor de dood: ze doen alles wat God verboden heeft en leven nu al het leven van doden. T.S. Eliot noemde in zijn gedicht ‘ The Hollow Men’ leven op aarde Death Twilight Kingdom of Death Dream Kingdom, een leven dat gedomineerd wordt door de dood, een leven waarin mensen aan echt leven niet meer toekomen. Leuk is ook deze zinsnede uit dit gedicht:

    Let me be no nearer
    In death’s dream kingdom
    Let me also wear
    Such deliberate disguises
    Rat’s coat, crowskin, crossed staves
    In a field
    Behaving as the wind behaves
    No nearer—

    Not that final meeting
    In the twilight kingdom

    Conformisme dus en vooral je bek dichthouden!

    Christendom is dat je juist nu al iets laat zien van het Kingdom dat komt. Het Licht is de wereld gekomen, op aarde en dus ook in het Droomland van de Dood. ‘ Al ga ik door een dal van duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij!’ Dat laatste begrijpen de meeste christenen niet: want Gij zijt bij mij. Het Kwaad bestaat slecht in het geduld van God. Intussen staan we op de oever van de Styx te wachten op Charon en vragen we ons af of we onze obool wel bij ons hebben. Een heel neoliberale gedachte.

    In ons Droomrijk van de Dood weten de meeste christenen leven niet zichtbaar te maken.