‘Waarom bent u alleen gekomen?’


Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag. 

‘Waarom bent u alleen gekomen en is er niemand bij u?’

De laatste vrijdag voorlopig. De laatste dag voordat een maand er niet meer om 6 uur een wekker gaat en de tekstfragmenten van de ochtend niet bevraagd en uitgeschud worden om een betekenis te geven waar we wat mee kunnen op een dag als vandaag. Zo’n 62 weken, met hier en daar een pauze heb ik nu – dankzij jullie, luisteraars – de stilte van de ochtend genoten, de schrik van de vroege wekker gevoeld, dat ook en altijd tegen zevenen kunnen constateren dat de teksten spreken en dat ik blij ben met mijn werk: uit de oude teksten nieuwe dingen opdiepen voor ons vandaag.

Dankzij jullie, zeg ik, omdat zonder luisteraars het me niet zou lukken om dit vol te houden. Ik heb niet zoveel discipline, en ritme is niet mijn sterkste kant. Toen ik me realiseerde dat ik dit alleen zou volhouden als er mensen waren die zouden wachten op wat er die ochtend uit de oude teksten naar boven zou komen, kon ik niet vermoeden dat er zovelen zouden zijn die meeluisterden en meelazen. Ik ben dankbaar en gelukkig en soms een beetje beschaamd om zo’n vers-van-de-pers gedachte zonder verder nadenken te delen met zovelen. Toch zijn het niet mijn gedachten, maar blijkt de tekst elke keer weer iets te geven in de stilte van de ochtend.  Ook blijkt dat oefening werkelijk helpt, dat het doorzicht groeit en dat is ook goed nieuws. Dat het helpt om iets stug te blijven doen, ook in meer spirituele zaken.

Het is een weg die ieder alleen moet gaan, de weg van geloven, hopen, toewijden. Niet eenzaam, wel alleen. Want je bent het zelf die geraakt en geroepen wordt om te worden wie jij bent – niemand anders kan mij of jou zijn dan respectievelijk ik of jij. En zelf mogen we verkennen wat dan voor ons is. Niet om nog ergens aan te voldoen, om goed genoeg bevonden te worden, maar omdat we goed genoeg bevonden zijn en de maker, en uiteindelijk jijzelf ook, nieuwsgierig bent naar wat dat jouzelf zijn zou kunnen brengen in de wereld.

In de tekst van vanochtend vertelt Paulus aan de Joden van zijn dagen hoe Jezus in dat Joodse verhaal past. Dat na de bevrijding uit Egypte er profeten kwamen, toen wilde men een koning en dat resulteerde via Saul, die het spoor bijster raakte, in David, waarvan Paulus zegt: van deze gaf hij, God, het getuigenis: ‘ik heb David gevonden, de zoon van Isai, een man naar mijn hart die mijn wil in alles zal volgen.’ Uit die man naar het hart komt Jezus van Nazareth voort. Uit Jezus van Nazareth komen jij en ik voort voor wat betreft onze pogingen om de mens te zijn zoals we bedoeld zijn.

Waarom luisteren we deze teksten, of lezen we ze? Voor mij is het de toegang tot een mysterie waar ik niet meer zonder wil en dat ik wil ontdekken. En in die zoektocht wordt ik onderdeel van al die mensen die deze zoektocht ondernamen, behept  met de Geest van Jezus die voortdurend vraagt wat het is dat de Maker van ons wil. Zo komt uit de man naar Gods hart, David, Jezus van Nazareth voort, de geliefde ‘in wie ik een welbehagen heb’ zo zegt God. Die Van Nazareth speelt wie hij is en wat hij doet in de handen van vissers, tollenaars en bekeerde fundamentalisten als Paulus. Waarmee hij gewone mensen geeft te zijn wie hij is, mensen naar het hart van de Maker en naar wiens welbehagen uitgaat. Oude uitdrukkingen die te mooi zijn om in hedendaagse woorden te vertalen, maar die iets van de warmte, het vertrouwen en de zorg aanduiden die om degenen heenhangt die zoeken naar de ziel van de teksten, die het mysterie proberen te vinden en die geven om mensheid en wereld – onzelfzuchtig. Als dit zo is, dan zijn de meesten van hen niet bewust hoeveel waardering en zorg er spiritueel of goddelijk om hen heen hangt, als om David en Jezus van Nazareth zelf.

Het vertrouwen in die zorg is nodig omdat de weg allenig is, eenzaam soms. Het is David vanochtend in de oudste tekst die aankomt bij een priester, hij is gevlucht voor Saul maar niemand mag dat nog weten omdat ze hem dan mogelijk bij de wettige koning Saul zullen aangeven. En de zin waarmee hij wordt begroet heeft een behoedzame klank. ‘Waarom bent u alleen gekomen en is er niemand bij u?’ David verzint een verhaaltje en vraagt om iets te eten uit het heiligdom waar de priester dienst doet. Die geeft hem de heilige broden die voor de Heer bedoeld zijn en het zwaard van Goliath dat ergens in een hoek staat nog. Een trofee van de Maker van de wereld die zijn volkje niet liet zitten.

David komt alleen. Mijn weg is alleen, niet eenzaam, wel alleen. Jouw weg ook, juist als het gaat over het zoeken van rol en bedoeling en spiritualiteit. En dan komt er uit de voorraad van de Maker zelf heilig brood en iets om je te verweren. Zo zou je de tekst kunnen lezen. Wel alleen, niet hulpeloos en niet hongerig. Er wordt je voldoende gegeven om te weten dat er voor je wordt gezorgd en om voor jezelf te zorgen.

De beloofde zorg en aandacht in de teksten, het feit dat we niet alleen zijn als we ons alleen voelen of alleen op pad gaan, omdat we gezien worden en wat we nodig hebben ons zal toevallen, die door de teksten beloofde zorg en aandacht is bedoeld als bemoediging en uitnodiging om op pad te gaan en de eigen bestemming, bedoeling, weg van de Maker met het eigen leven te ontdekken. Ik neem wel pauze van de teksten en de vroege wekker, maar niet van die ontdekkingstocht. Sterker nog, ik ben benieuwd wat de rust zal brengen aan nieuwe input.

Goede dagen en weken gewenst, veel zegen op de jouw eigen weg en tot over een maand, hopelijk. Uiteindelijk niet eenzaam, nooit helemaal alleen, wel eigen.

1 Samuël 21:1-15

Handelingen 13:13-25

Marcus 3:7-19

 


Rikko gaat met een welverdiende vakantie! Op maandagochtend 15 augustus is hij weer terug.  



  • Karen

    Een rustige pauze ook voor jou!

  • Je Ouwerkerk

    Heb een goede tijd broer samen met die mooierds om je heen. Is het een idee om lesrooster voor komende 4 weken te publiceren zodat we zelf kunnen door lezen. Groeten uit België