READING

Genezen van homosekualiteit? Depressief werd ik er...

Genezen van homosekualiteit? Depressief werd ik ervan!


Minke kwam voorzichtig uit de kast, maar kreeg meteen allerlei adviezen om ‘bevrijd’ te worden van haar homoseksualiteit. Bevrijding bracht het haar niet. Wel een depressie.

Hoe genees ik van homoseksualiteit? Met die vraag ben ik een paar jaar bezig geweest. Ik kon namelijk niet accepteren dat ik zo was, omdat ik dan niet zoals anderen ‘normaal’ zou zijn. Alles zou anders zijn. Een gezin zou niet meer vanzelfsprekend zijn. Mensen zouden me niet automatisch accepteren. Eigenlijk was het gewoon onmogelijk om zo te leven, vond ik. Daarom moest ik wel veranderen. 

Bovendien hoorde ik van evangelische christenen dat ik ervan zou kunnen genezen. Niet zomaar. Het zou flink wat moeite gaan kosten. Maar omdat ik alles wilde aangrijpen, stortte ik me volledig op een stappenplan.

Dit was de bedoeling.

1. Zoek een team bidders
Ik moest op zoek naar een goed team van mensen die week in, week uit voor me zouden bidden. Ook mocht ik een appèl doen op een kerk voor nazorg, of om voor me te laten bidden, want elk gebed zou me helpen. 

2. Breng het in het licht
Zodra ik iets voor een vrouw voelde, moest ik het vertellen. Door mijn gevoelens in het licht te brengen, zou Satan er geen grip meer op hebben. Uiteindelijk zou de duivel me, door deze standvastigheid, loslaten en mijn homoseksuele gevoelens zouden dan zijn genezen.

3. Laat je dopen
Door me te laten dopen, zou ik de oude, homoseksuele ik in het water achterlaten. Dit moest ik wel bewust doen, anders zou het misschien zijn werking verliezen. Ik heb dit gedaan, maar ik moet er eerlijkheidshalve wel bij vermelden dat ik, door alle indrukken toen ik kopje onderging, vergeten ben om hieraan te denken. Ik dacht twee weken van mijn gevoelens af te zijn, maar daarna kwamen ze terug. Had ik me toch beter moeten focussen?

4. Bezoek christelijke conferenties
De vierde stap was om seminars te bezoeken over innerlijke genezing of heling. En ik moest vergeven wat er in mijn verleden was gebeurd, zodat mijn gevoelens daar niet meer vandaan zouden kunnen komen.

5. Laat de homoseksuele demon uitdrijven
Er werden sessies gehouden waar we met z’n allen op een matje zaten en waar de ‘demonen’ een voor een werden aangesproken en weggestuurd. Ik heb twee sessies bijgewoond en herinner me dat ik beroerd werd en telkens moest kokhalzen. Ik ben naar de nazorg gelopen en heb gevraagd waar dat vandaan kwam. Als antwoord kreeg ik dat het Satan was die mij ervan weerhield om van homoseksualiteit bevrijd te worden. Uiteindelijk ben ik niet meer gegaan. Met grote gevolgen…

6 Ontdek de mannelijke sekse
Natuurlijk! Ik moest lekker gaan daten met mannen. Schrijf je op een datingsite in, en ga ervoor. Probeer verschillende mannen en kijk er iemand tussen zit. Dan komt het vast goed. 

Ik raakte ontzettend in de knoop

Heel gek, maar dat stappenplan heeft mij niet geholpen. Wat het me wel opleverde, was een depressie. Omdat ik mezelf niet accepteerde, raakte ik ontzettend in de knoop. Ik vond het leven niet leuk meer. En waarom zou ik überhaupt leven als ik nooit het geluk van een partner en gezin zou kunnen ervaren? Ik voelde me zo ontzettend eenzaam.

Uiteindelijk besloot ik hulp te zoeken. Mijn eerste therapeut legde mij de keuze voor: wandel met God en genees, of wandel naar je eigen ik. Ik besloot op zoek te gaan naar een andere hulpverlener, maar die wilde niet eens over het onderwerp praten. Ik moest het maar met God uitzoeken. Ik voelde me door alles en iedereen in de steek gelaten en belandde op het punt waar ik in een eerder blog over schreef:

En daar lig ik dan, huilend bij de zoveelste ‘Holy Spirit’ avond in de kerk. Kapot, leeg en boos. Het gevecht kan ik niet meer aan. Telkens als ik denk dat het ‘beter’ gaat, komt het extra hard terug. Als het een zonde is, waarom helpt God mij dan niet bij dit gevecht? Ik voel mij in de steek gelaten. Waarom mag ik geen liefde ervaren? Moet ik tot mijn dood vechten tegen dit gevoel? Ik sterf nog liever.

Bevrijd van mijn angst voor God

Juist die avond sprak God tegen mij, voor het eerst in mijn leven. ‘Het is goed, ga maar.’ deze avond heb ik mijn ouders een brief geschreven. Daarin heb ik ze verteld over mijn ervaring met God. Dat ik ervan overtuigd ben geraakt dat ik mijn gevoelens mag accepteren en een lieve vrouw mag zoeken. En dat ik op Gods genade reken als dat toch een foute keuze zou zijn. 

Toen ik de brief schreef, besefte ik dat ik tot op dat moment eigenlijk alleen maar bezig was geweest met Gods woede en toorn over mijn zonde. Dat had me zo verlamd. Het mogen accepteren van mijzelf zorgde ervoor dat ik weer kon bewegen. Voor mijn gevoel mocht ik nu eindelijk leven en hoefde ik niet meer te focussen op mijn ‘zonde’. Ik was deze weg ingeslagen omdat ik bevrijd wilde worden van homoseksualiteit. Maar ik vond een andere bevrijding: ik werd bevrijd van mijn angst voor God. En daardoor vond ik het leven.


Minke (26) woont samen met haar vriendin Nienke en werkt als pedagogisch medewerker met alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Als gelovige worstelde ze jarenlang met haar geaardheid. Voor Lazarus schrijft ze over dit grillige proces.



  1. BobK.

    6 oktober

    Lieve Minke, moedig van je en volg je hart! Groet – BobK.

  2. Heel erg blij voor je dat je Zijn uitnodiging om te zijn wie je bent uiteindelijk tòch hebt gehoord boven het veroordelende tumult uit.
    Geloof me, ”je bent bedoeld” is geen holle frase!

  3. Mooi beschreven, Minke. Dapper van je.

  4. Avoss

    6 oktober

    Ik kan niet geloven dat onze grote God die in zijn Woord homoseksualiteit praktiseren afkeurend heeft laten beschrijven, persoonlijk toestemming gaf deze relatie aan te gaan.
    Niet iedereen geneest, ook niet van lichamelijke ziekte en ook niet van depressiviteit maar dat betekent niet dat God geen kracht geeft voor iedere dag. Mijn mening is dat je niet voor jezelf goed kunt praten wat jij graag wil. Ik weet niet welke stem je gehoord hebt, ik denk die van jezelf…
    We worden als christen beproeft en samen met God hoeven we niet, nee niet eenzaam te zijn zonder partner of gezin.
    Zet je jezelf centraal of zet je Gods wil voor jou en je omgeving centraal?

    • Gerjan

      6 oktober

      Avoss, zo simpel ligt het niet. Net zoals dat we sinds de 19e eeuw als christenen slavernij niet meer accepteren, terwijl het duidelijk geaccepteerd wordt in ‘Gods Woord’. (Efeziërs 6:5-9 en Kolossenzen 3:22-25). Een literaire uitleg van de Bijbel is erg gevaarlijk. Ik heb op deze site een samenvatting gemaakt van het boek ‘God and the gay Christian’, waarin uitgelegd wordt wat nou precies verboden of veracht werd. Deze kan je hier vinden: https://www.wijdekerk.nl/single-post/2017/10/05/GOD-and-the-GAY-Christian

    • Elly

      7 oktober

      Beste A., Het klinkt alsof je zelf een andere weg hebt gekozen en dit een dagelijkse worsteling voor je is. Wat moet dat moeilijk voor je zijn. Ik krijg hier al een knoop van in mijn maag en ik ken je niet eens. Ik heb niet de indruk dat Minke lichtzinnig met deze zaken om is gegaan, integendeel. Ze klinkt niet als iemand die zichzelf centraal stelt, maar als iemand die zoekend en tastend haar plek in deze wereld probeert te vinden. Zoekt naar hoe zij God met haar leven mag dienen. Dat is voor iedereen anders. Iemand kan alleen blijven en daarin vrede vinden, maar ook de vrijheid ervaren om een andere weg te gaan. Het is belangrijk elkaar ruimte te geven Gods stem te verstaan, ook als dat tot een ander antwoord leidt dan we zelf zouden geven.

    • Conny

      7 oktober

      persoonlijk vind ik het nogal heftig dat u zomaar over haar oordeelt, en met dingen komt als ¨Ik weet niet welke stem je gehoord hebt, ik denk die van jezelf…¨”was u erbij ?, was dit echt aanvullend of nodig ? ik kan hier nog veel woorden aan wijden maar ik verwijs u liever naar de bijbel teksten over oordelen:
      – (Matteüs 7:1-5)
      -Johannes 8:15-16
      -Romeinen 2:1-5
      -Romeinen 14:13
      -Jakobus 4:11-12
      verder wil ik u Gods zegen toewensen en u en dit meisje heel veel liefde toewensen.
      Mvg Conny

    • Jelle

      9 oktober

      Hey Avoss, draag je kleding momenteel die geweven is van twee verschillende stoffen? Volgens mij keurt God dat af in hetzelfde boek… Ik vind het heel ernstig wat je doet.

  5. Erikjan

    6 oktober

    Hey Minke, wauw wat knap van je. Dapper dat je erover durft te vertellen. En dat je de ware probleem in het licht heb weten te brengen. ( niet geaccepteerd worden met hoe en wie je bent, en wat andere van je denken, en de toorn van GOD) ik ben blij dat HIJ je heeft aangeraakt dat je geen dubbel leven hoeft te leiden. Blij dat je weet dat je mag leven. En trek je inderdaad niets aan van het wettische en farizeese denken. Maar van wat GOD denkt van je. ZIJN lievelingsdochter. ZIJN parel. HIJ is trots op je.

  6. Aaron

    6 oktober

    Mooi, De basis van het geloof. Elkaar en jezelf zien door Gods ogen. God die liefdevol en positief naar jouw kijkt ondanks al je gebreken. Je mag er zijn zoals je bent 😉

    Verder voor ieder die ook maar iets tegen je zegt over homosexualiteit. Gij zal niet oordelen over elkaar. Heb je naasten lief. Mensen hebben geen idee hoe erg ze iemand kwetsen door te zegen dat homosexualteit slecht is. Deze mensen tonen geen liefde en zijn hierom zelf egoistish en godeloos bezig.

  7. Mieke de Hoop

    6 oktober

    Lieve Minke. Dankjewel voor het delen van je verhaal! En hiermee ook het delen van de bevrijding van de angst. EN hiermee de omhelzing van de liefde van God. Kiezen vanuit liefde in plaats vanuit angst is soms het engste wat je kunt doen en tegelijkertijd het dapperste . Gelukkig heb je in God opnieuw je kompas mogen vinden en zijn hand opnieuw vastgepakt. Zijn genade is met jou! Nogmaals bedankt voor het delen van je dappere verhaal en de boodschap dat God Zijn liefde er altijd zal zijn.

  8. Mieke

    6 oktober

    Lieve Minke. Dankjewel voor het delen van je verhaal! En hiermee ook het delen van de bevrijding van de angst. EN hiermee de omhelzing van de liefde van God. Kiezen vanuit liefde in plaats vanuit angst is soms het engste wat je kunt doen en tegelijkertijd het dapperste . Gelukkig heb je in God opnieuw je kompas mogen vinden en zijn hand opnieuw vastgepakt. Zijn genade is met jou! Nogmaals bedankt voor het delen van je dappere verhaal en de boodschap dat God Zijn liefde er altijd zal zijn.

  9. Cees

    6 oktober

    Prachtig beschreven en heel moedig Minke.
    Hetzelfde overkwam mij in de jaren 90.
    Ben er met Gods hulp en de juiste mensen om mij heen van los gekomen.
    Voel me een waardig kind van God en dat samen met mijn lieve man.
    Veel zegen in je leven.
    Groet; Cees

  10. Jasmijn

    7 oktober

    Ik geloof niet dat je kunt ‘genezen’ van homoseksualiteit.
    Je kunt er zeker prima mee leven, ook met God!
    Wat mij heeft geholpen is het besef dat homoseksualiteit misschien niet bedoeld is door God maar zeker niet erger is dan de zonden die we allemaal dagelijks doen.
    Wat goed dat je het zo hebt op geschreven en durft te delen! Gods nabijheid gewenst.

  11. Gerda Brand

    7 oktober

    Er zijn mensen die in hun wezen de brokenheid van de wereld ervaren, dit is te lezen in Romeinen,zou dit duiden op anders geaard zijn? En is het dan iets om de strijd mee aan te gaan of God te danken,als je jezelf in je wezen accepteerd.? Iemand met downsyndroom is ook in wezen anders en zal zichzelf ook moeten accepteren.

  12. Pieter

    7 oktober

    Aan de ene kant ben ik heel blij voor Minke.
    Aan de andere kant worstel ik met de tegenstelling tussen wat God in zijn woord zegt en wat Minke Hem tegen haar hoorde zeggen.
    Pffff het is niet makkelijk zeg.
    Maar één ding is zeker: God houdt van Minke!

  13. Janine

    7 oktober

    You drowned my fear in perfect love. Mooie, dappere en eerlijke getuigenis!

  14. R

    8 oktober

    Er is niets in deze wereld wat mijn leven meer inhoudt heeft gegeven en veranderd dan de diepte van zijn onvoorwaardelijke liefde. Maar het feit dat, God uitreikt naar ons in Zijn prachtige liefde in onze pijn en zoektocht naar persoonlijke vervulling geeft z’on ervaring van Zijn liefde geen carte blanche om onze persoonlijke noden boven Zijn wil te stellen maar eerder een uitnodiging tot overgave aan Zijn wil voor ons leven. Ik geloof in de ervaring die je hebt gehad, en dat Hij heeft uitgereikt naar jou maar je kunt in deze uitreiking van Hem niet stellen dat Hij zijn eigen woord voorbij is gegaan. Je schreef dat je, liever wilde sterfen dan te blijven vechten tegen dit gevoel, het is het gevecht wat je depressief maakte, maar het is juist de keuze om het gevecht op te geven door je over te geven aan Zijn wil boven je eigen wil wat je zal vrijzetten. Jij zal denken dat heb ik gedaan, ik heb me overgegeven aan Zijn wil maar ik geloof dat je het gevecht hebt opgegeven door je over te geven aan je eigen wil. Ik kom zelf uit een omstuimig leven, een cruel leven van zoeken en vechten die me uiteindelijk op de rand van de afgrond bracht. Hij kwam toen bij me in Zijn onvoorwaardelijke liefde waaraan ik me heb moeten leren toe vertrouwen het was niet een makkelijke weg maar wel Zijn weg.

  15. Esther

    9 oktober

    Mooi Minke, ik herken mij zo in je verhaal. Het is zo makkelijk gezegd van vele christenen dat je niet mag leven zoals jij voelt. Zij eisen van jou iets wat ze zelf niet kunnen…onbegrijpelijk. Dooddoeners van..God helpt je elke dag als je alleen door t leven gaat is ook een nare…een mens is niet geboren om alleen te zijn! Blij dat jij je weg gevonden hebt. Ik ben ook al wat minder zwart wit voor mezelf maar totale rust is er nog niet helaas. Dank voor je openheid!

  16. Margreet

    10 oktober

    Wauw wat aangrijpend.. er zijn ook mensen die zeggen dat het wel “gewerkt” heeft, maar het moet nooit gedwongen zijn, of opgelegd, God ziet jou als een krachtige vrouw die zelf keuzes mag maken tot eer van Hem! Wat mooi dat je ondanks deze nare ervaring Zijn liefde niet hebt losgelaten 🙂 Heel veel zegen en geluk met een lieve vrouwelijke partner

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *