Mensen, doe dat scherm nou af en toe ff weg!

Ik verveel me om de haverklap en dat maakt me tot een rasecht kind van mijn tijd. Ik verveel me tijdens het in slaap vallen, dagelijks hetzelfde stuk naar mijn werk fietsen, tandenpoetsen, in een rij wachten voor de kassa.
Lang leve het snelle vermaak dus dat tegenwoordig overal beschikbaar is. Netflix adverteert met binge watching en websites als Distractify en Pinterest zorgen voor eindeloos vermaak. Albert Einstein voorzag zo’n 50 jaar geleden al wat er zou kunnen gebeuren wanneer technologie de overhand neemt. Hij voorspelde:

I fear the day that technology will surpass our human interaction. The world will have a generation of idiots.

Op dit moment is een Distractify-fotoserie van koffiedrinkende hunks razend populair in mijn netwerk van digitale vrienden. Ik zag hem op Facebook langskomen bij 3 afzonderlijke single leeftijdsgenoten. Persoonlijk zou ik meer onder de indruk zijn van koffiezéttende hunks, maar goed. Voor ieder is er online wat te vinden en je kunt je oneindig afleiden met – eigenlijk alles. Do-it-yourself projecten en de do-it-yourself ideeën die je juist niet moet proberen. Realistische journalistiek trouwens bij dat laatst genoemde artikel. Do it yourself klinkt altijd zo optimistisch – in mijn geval is het doorgaans meer try it yourself. Een berg troep en frustratie scheppen is namelijk alles wat ik do. Gelukkig is er dan nog vermaak op YouTube, de Huffington Post en een stuk of 2 miljoen vergelijkbare websites. Gewoon lekker passief, terwijl je er niets voor hoeft te doen of te proberen.

Meer scherm, minder contact

Heerlijk? Het lijkt er steeds vaker op dat deze generatie van idioten zichzelf hult in eenzaamheid – maar te sociaal op media is om het toe te willen geven. Hoe meer scherm – hoe minder contact. We laven ons aan verslavende series waardoor we vaak meer vrije tijd doorbrengen met fictieve personages dan met huisgenoten.
Mocht iemand in onze omgeving uitkomen voor gevoelens van eenzaamheid, dan hebben we daar een mooie oplossing voor. We geven hem of haar nog een extra portie eenzaamheid mee door het sturen van internetlinks. Een bemoedigende video, een goed artikel, een Bijbeltekst. Wat heb je eraan als je alleen hoort praten over geborgen zijn en niet letterlijk een arm om je heen voelt? En wanneer iemand zijn door jou opgelegde herstelhuiswerk niet kan opbrengen, kan hij/zij op weinig begrip rekenen.

Ik betrap mezelf erop dat ik bijna verleerd ben om puur menselijk contact te hebben, zonder dat dit via een apparaat wordt gevoerd. We houden een vicieuze cirkel in stand: we worden er beiden eenzamer van. Ik blijf op veilige afstand en jij voelt de kloof alleen maar groter groeien. Het mechanisme wordt krachtig verbeeld in deze YouTubevideo:

Waar hebben wij quasi-persoonlijke interactie zonder personen eigenlijk voor nodig? Laten we schoonheid en verbondenheid opzoeken en stimuleren in onze eigen realiteit. En in plaats van het bespieden van koffiedrinkende hunks tijdens een onbewaakt moment, even een kopje koffie halen voor onze collega bijvoorbeeld. Mooi afleidend en uiteindelijk heel wat minder eenzaam.

 

Foto: menandcoffee

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *