Hoog tijd om geboren te worden

Rikko Voorberg geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag.

 

Hoog tijd om geboren te worden

Het is lichtgrijs buiten. De mistigheid geeft alles een natuurlijke scherpte en diepte en de frisse geur van lente buiten is overwelmend. Ik zoek altijd naar woorden om verbinding te vinden met de Maker, met degene direct achter al het zichtbare in deze werkelijkheid, God, zo je wilt. Maar na een paar gefluisterde woorden, begin ik te luisteren.

De diepte van het gekwetter. De eerste rij direct in de tuin hier, dan in de bomen verderop, en verder en verder. Hoe groots is dit eigenlijk? Met eerbied realiseer ik dat ik geen contact hoef te leggen, dat wordt wel met mij gelegd. Als ik maar zwijg. En luister.

Het is onze taak in het leven om geboren te worden, zegt Hannah Arendt. Tenminste, zoiets las ik. Terwijl veel filosofie en ook het christendom gaat over de kunst van het sterven, schrijft zij over de kunst van het geboren worden.

Opstaan en mogelijkheden zien, verkennen, beproeven, uittesten, vertrouwen. Het zijn de woorden die horen bij een pasgeboren kind. Ze passen niet bij een stervende, die zich afvraagt of hij of zij het al dan niet goed heeft gedaan.

Gearriveerd zijn is dood in de pot

Ik vind het een fantastisch idee. In dit leven is het onze taak geboren te worden. Alleen wie loslaat wat hij heeft, kan iets nieuws ontvangen. En een baby brengt niets mee in de wereld waarin hij terecht komt, behalve zichzelf. En dat is reden genoeg om geliefd te zijn, geknuffeld en verzorgd te worden.

Een baby is niets anders dan bestaan en vertrouwen en ontdekken. En dat in dít leven. Als mensen maken we ons normaal gesproken toch al redelijk snel zorgen of er wel voldoende is voor ons, of we het wel goed doen en of we de erkenning krijgen die we verdienen.

Vanaf dat moment gaan we werken aan een naam, aan een grafsteen zogezegd, waarop met trots woorden kunnen staan als: ‘hij heeft eruit gehaald wat er in zat’, of: ‘hij was een goede vader’ of ‘een vroom mens’. Dan kunnen we in vrede sterven en voor veel christenen is er dan het gevoel van een beloning, een gearriveerd zijn.

Maar gearriveerd zijn is de dood in de pot. Dat hebben degenen die afscheid namen van het christendom en de hemelbelofte goed gezien. Onderuit zitten in de hemel, liedjes zingend of niet, omdat alles klaar is, dat is eventjes leuk. Daarna word je gek of depressief of wat dan ook. Dat voelt niet als een belofte en daarom is het waarschijnlijk ook niet de belofte.

Verzadigd zijn. Er zijn. Het is niet de toestand waar alles op gericht is. Neem de uitspraken van Jezus vanochtend die iedereen feliciteert die nu verlangt naar gerechtigheid en wanneer dat eindelijk nou eens gebeurt, die honger heeft en dorst en ook een ‘wee jullie’ uitspreekt. ‘Wee jullie die rijk zijn; jullie hebben je deel al gehad. Wee jullie die nu verzadigd zijn, want je zult hongeren.’

Wie schreeuwt om verzadiging als een kind in de wieg heeft contact gemaakt met de wereld om zich heen, heeft gevraagd om iets of iemand en aan hem of haar kan iets gegeven worden. Wie verzadigd is, die is wat dat betreft alleen op de wereld, klaar en af. Het is fijn om even verzadigd te zijn, maar de nieuwgeborene is dat niet lang. Al snel weer opnieuw willen eten, altijd opnieuw willen verkennen en ervaringen opdoen. Er is een wereld te winnen en het kind vertrouwt dat die voor hem of haar is en dat de mogelijkheden eindeloos zijn.

Een vleugje ontzag

We zien zo’n geboorte als een wonder, maar voor een baby is het wonder de wereld zelf, schrijft filosofe Susan Neiman nadat ze verwezen heeft naar Hannah Arendt. Als je een baby gadeslaat die een sleutelbos of een prop papier onderzoekt, dan zie je niet alleen een onlosmakelijke combinatie van spel en onderzoek, maar ook een vleugje ontzag en verwondering dat religieus zou kunnen worden indien de baby begrippen had ter aanduiding van het heilige en het wereldse.

We zijn jaloers op die verwondering, want we krijgen haar nooit meer terug. Onder heel aparte omstandigheden kunnen we de wereld kortstondig weer als nieuw ervaren, maar nooit voor lang.

Geboren worden betekent een nieuw begin maken. Dat is waar heel die opstanding over gaat. Het is hoog tijd om geboren te worden. Dat de ogen open gaan. Wie verlangt, voelt er iets van en staat open. En het is dus aan ons om te spelen. Om ons werk met ontzag en verwondering te behandelen zoals de baby met de sleutelbos.

Wat kan er allemaal? De ander eveneens. En dat eindeloos, omdat er een eindeloze wereld is. Misschien is dat wel wat er gebeurt als men zegt dat het ‘eeuwige leven’ begonnen is. Het einde van het verzadigd zijn of willen zijn. Het vertrouwen dat alles nog maar net begonnen is en het oneindige spel.

Oneindig omdat zelfs de dood door veel gelovigen met die nieuwsgierigheid werd aangepakt, kijken wat er gebeurt en wat er aan de andere kant te vinden is. Vol vertrouwen. Volgende fase. Geboren worden als onze taak. Opnieuw. Dank je wel Hannah Arendt.

 

8 reacties op “Hoog tijd om geboren te worden”

  1. Hoog tijd om geboren te worden, en dat schrijf je op de ochtend dat Gideon, gisteravond laat geboren, met zijn oogjes voor het eerst het zonlicht ziet.
    Zoon van Almatine en Frederik in Stellenbosch, enige dagen over tijd. Alwijn Gideon Gedalja, hoog tijd om te bestaan en te ontdekken wie je Schepper is, wie je ouders en wie je oma en opa zijn.

  2. Hoog tijd om geboren te worden, en dat schrijf je op de ochtend dat Gideon, gisteravond laat geboren, met zijn oogjes voor het eerst het zonlicht ziet.
    Zoon van Almatine en Frederik in Stellenbosch, enige dagen over tijd. Alwijn Gideon Gedalja, hoog tijd om te bestaan en te ontdekken wie je Schepper is, wie je ouders en wie je oma en opa zijn.

  3. Hoog tijd om geboren te worden, en dat schrijf je op de ochtend dat Gideon, gisteravond laat geboren, met zijn oogjes voor het eerst het zonlicht ziet.
    Zoon van Almatine en Frederik in Stellenbosch, enige dagen over tijd. Alwijn Gideon Gedalja, hoog tijd om te bestaan en te ontdekken wie je Schepper is, wie je ouders en wie je oma en opa zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *