Ik kan en wil als vrouw niet meer aan de zijlijn staan, ook niet in de kerk

De vrouwen komen eraan, ook in de kerk. En dat is hard nodig, zegt Marieta, want we hebben haar hard nodig in deze godverlaten bende.  

Ik kan me niet herinneren dat ik mijn moeder ooit heb horen lezen uit de Bijbel na de avondmaaltijd. Het zal misschien weleens zijn gebeurd, maar in mijn geheugen is het beeld achtergebleven van mijn vader die ons als kinderen voorlas. Uit de Statenvertaling, natuurlijk, met die mooie leren kaft waarin de bijbellezende moeder van Rembrandt was gekerfd.
Mijn vader las ons voor uit de Bijbel. Als vanzelfsprekend. Net zoals hij kostwinner was.

Tegen de stroom in

Er is een verandering gaande, onze samenleving wordt matriarchaler. Vrouwen krijgen meer stem, in de politiek, in het bedrijfsleven en ook in de kerk. Tijdens de afgelopen verkiezing van de Theoloog des Vaderlands was dat te zien. Onder de drie genomineerden was Almatine Leene, die hier op Lazarus al vertelde hoe ondenkbaar het voor haar als klein meisje was dat ze dominee zou worden. En hoe ze tegen de stroom in gehoor gaf aan haar roeping. Almatine werd uiteindelijk niet gekozen, maar wel de andere, vrouwelijke genomineerde: Claartje Kruijff. Ze is de tweede vrouwelijke Theoloog des Vaderlands op rij.

Partners in zorg

Het Amerikaanse Time Magazine lanceerde onlangs het project Firsts: women who are changing the world. Naast bekende namen als Hillary Clinton, Oprah Winfrey en Serena Williams stond op de lijst ook Katharine Jefferts Schori. Ze is de eerste vrouwelijke voorzitter van de bisschoppen in de Episcopaalse kerk. In het bijgaande interview zegt ze het volgende:

‘Ik lees in de Bijbelverhalen over een God die mensen heeft gemaakt naar zijn beeld. Dat we bedoeld zijn om partners te zijn in onze zorg voor de hele schepping. Dat elk mens unieke gaven heeft die misschien wel of misschien niet gelinkt kunnen worden aan ons man of vrouw-zijn. Dat we bedoeld zijn om die gaven uit te oefenen namens het geheel.’

Katharine is enthousiast over de nieuwe generatie vrouwen in de kerk:

‘Ze hebben lef, zijn dapper, ze zijn niet bang om nieuwe dingen uit te proberen en nemen geen genoegen met een nee als antwoord. Dat zijn belangrijke kwaliteiten.’

Kwaliteiten die de kerk nodig heeft, die onze maatschappij nodig heeft, zou ik eraan willen toevoegen. Want laten we eerlijk zijn: de kerk kalft af, de wereld is een godverlaten bende.

Ik wil mijn kwaliteiten inzetten

Mijn omgeving en gezinssamenstelling zijn anders dan die van mijn ouders. In mijn gebroken gezin zorg ik voor een ander plaatje in het geheugen van mijn dochters dan ik zelf heb meegekregen. ‘Mijn moeder las ons voor uit de Bijbel. Als vanzelfsprekend, net zoals ze kostwinner was’, zullen mijn dochters later zeggen.

Als vrouw kan en wil ik niet aan de zijlijn staan, toekijken. Ik wil mijn kwaliteiten inzetten, ook in de kerk. Omdat God dat van me vraagt, omdat ik verandering wil brengen en omdat ik dat mijn dochters wil voorleven. Zodat zij later op hun beurt hun talenten kunnen inzetten voor de mensen om hen heen, niet op de plek waar ze ‘horen’, maar op de plek waar ze tot hun recht komen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *