‘Je hebt me Kerst teruggegeven’, zei ze – maar eigenlijk was het andersom

Tijdens de voorbereidingen moet Rolinka terugdenken aan haar eerste kerstnachtdienst voor de Veenkerk, nu tien jaar geleden. Haar buurvrouw zei dat ze Kerst had teruggekregen, maar eigenlijk was het andersom…  

In de kerk hangt nog de sterke lucht van wierook en kaarsen die zijn uitgeblazen. De ruimte is behaaglijk warm, wat een prestatie is in zo’n grote kerk middenin december. In de consistorie legt de priester zijn liturgisch gewaad af en hangt deze zorgvuldig op in de daarvoor bedoelde kast.
‘Ha, Hans, zalig kerstfeest!’ zeg ik vrolijk tegen hem. ‘Hoe was het? Is het kind geboren heden nacht?”Deze baby komt altijd op tijd’, antwoordt hij gevat. ‘Ben je er klaar voor?’ ‘As ready as can be‘, zeg ik enthousiast en ik stift mijn lippen nog eens extra aan, met kerstrood. Tenslotte het enige feestelijke dat zichtbaar aan mij is boven die aseksuele toga.

Kerst echt even anders invullen

Het is kerst 2007. Voor mij wordt dit het eerste Kerstfeest als dominee van de Veenkerk. Voor de gelegenheid mogen we gebruik maken van de rooms-katholieke kerk van de parochie in Hooglanderveen. Ik vond dat de Veenkerk zichzelf met Kerst op een échte kerk mocht trakteren. De samenwerking met de rooms-katholieke parochie was ook zodanig (de inmiddels verscherpte regels rondom de oecumene waren toen nog niet aan de orde) dat zij ons gastvrij een plek in haar herberg gunde.

Ik loop door de gangen langs de banken. Met de koster bespreek nog even wanneer de lichten uit- en aangaan en wanneer de klokken kunnen luiden. Achterin de kerk zie ik mijn buurvrouw staan. Net als ik, is zij ook na een gestrand huwelijk in de Vinex-wijk Vathorst komen wonen. Onze eerste Kerst als gescheiden vrouwen. Voorafgaand hebben we samen wat gegeten en naar All you need is love gekeken. Om de avond niet alleen door te brengen en om Kerst nu eens écht anders in te vullen, besloot ze met me mee te gaan. ‘Deel jij de liturgieën maar uit en de kaarsen, dan sta je niet zo verloren’, zeg ik tegen haar. Grappig, een protestantse gescheiden dominee met haar niet-kerkelijke gescheiden buurvrouw ontvangen de kerstnachtdienstgangers in een rooms-katholieke kerk.

Alles klopt op een vreemde manier

Langzaam raakt de ruimte gevuld. Verwachtingsvol komen de mensen binnen. Nieuwsgierig naar wat komt, en nieuwsgierig naar die nieuwe dominee: hoe zou zij het gaan doen?
Ik begin de dienst in het donker. Het zachte licht van de levensgrote kerststal straalt op het altaar. Vanuit mijn ooghoek zie ik Maria en Jozef en het kind in de kribbe. Aanschouwelijker dan dit heb ik het nog nooit gehad met een kerstnacht. Het altaar is versierd met een uitbundige hoeveelheid rode kerststerren (past mooi bij mijn lippenstift). Langzaam glijdt het licht van de kaarsjes die men met elkaar deelt van voren naar achteren. Voor me zie ik een zee van vlammetjes dansen in de ruimte. We horen uit Jesaja over dat volk dat in duisternis wandelt en dat een groot licht zal zien. Alles klopt even op een heel vreemde manier. Het ritme van de liturgie en de teksten en liederen, draagt ons deze nacht in. Tijdens het bidden van het Onze Vader luiden de klokken. Ons gebed wordt de wereld ingestuurd.

Sinds deze Kerst is voor mijn buurvrouw Kerstfeest vieren totaal veranderd. Vanaf dat moment is zij elk jaar met Kerst naar de kerstnachtdienst geweest. Tot nu toe.
‘Jij hebt mij Kerst teruggeven’, zei ze tegen me na afloop van de dienst. Terwijl het eigenlijk andersom is geweest. Door haar durfde ik het aan, alleen in zo’n gigantische kerk op vreemde, en tegelijk herkenbare heilige grond. Zij heeft me geholpen Kerst te vieren buiten elke vorm van comfort die ik gewend was. In een rooms-katholieke kerk vol met beelden en geuren van een heiligheid, die ik niet vanbinnenuit ken. Alleenwonend in de Vinex, waar kennelijk alles mogelijk is. Ook met Kerst… Of misschien we juist met Kerst.


Rolinka is predikant van de Amersfoortse Veenkerk. Voor Lazarus schrijft ze eerlijk over zichzelf en haar werk als pionier. Haar eerdere blogs vind je hier

2 reacties op “‘Je hebt me Kerst teruggegeven’, zei ze – maar eigenlijk was het andersom”

  1. Mooi verhaal. En er wordt nu (zoals gewoonlijk) ook vollop aand8 besteed aan de gezinnen die het niet breed hebben. Terwijl dat niet alleen met de Feestdagen zo zou moeten zijn, behoren we ook allemaal naar onszelf te kijken. En dat in nederland, zo extreem was het nog nooit. Vroeger hoorde je wel eens wat over armoede (waar je toen al vreemd van opkeek), maar dit ?! Erger nog tegenwoordig kijkt men er al helemaal niet vreemd meer van op. Maar met de Kerstdagen lopen Kerken weer vol, of beleefd men de Kerstboodschap op een andere manier. Het is 1 van de mooiste tijden van het jaar. Daar waar -even- liefde, warmte, het omkijken naar, wordt ervaren. Iets wat niet alleen met de Feestdagen zo zou moeten zijn. En die echte Liefde bereik je ook niet met winsten, economie, omzet, etc…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *