Keltische spiritualiteit: laat jij je drijven door de wind?

De magie en symboliek uit het Keltische christendom boeit Corjan. Mistige verhalen? Jazeker, maar vol levend water. Zoals het beeld van overtrekkende wilde ganzen, of de wonderlijke zeereis: laat jij je drijven door de Geest?

Christendom en Keltische magie

Het blijft voor mij echt een stukje magie. Het Keltische christendom uit de vroege middeleeuwen spreekt nog steeds tot de verbeelding. Het is de liefde voor de natuur, de cultuur en het avontuur wat mij raakt. En natuurlijk; ik weet dat veel van de verhalen op zijn zachtst gezegd in een diepe mist verhuld liggen. En ja, dat de heilige Columba in Jezus’ naam het monster van Loch Ness heeft weggestuurd, is op zijn zacht gezegd ietwat twijfelachtig. Maar de oude bronnen van Ierland, Schotland en Wales bevatten meer levend water dan je denkt.

Diepe verbondenheid met de natuur

De Kelten leefden in stamverband in Ierland, Schotland en Wales. Stel je maar zoiets voor als de Asterix en Obelix dorpjes met de druïdes, maar dan zonder toverdrank. De mensen leefden in diepe verbondenheid met de natuur. De Kelten waren spirituele mensen die zich sterk bewust waren van de neart, de levenskracht die de natuur doortrekt.

Een soort The Force of kosmische werking van de heilige Geest zeg maar. De natuur als de spreekbuis van God zelf. De Kelten waren groen. Hoe bewust ben ik mij van de ruach, de adem van God die de schepping doorwaait en leven geeft? Wanneer heb ik voor het laatst een uur naar de sterren gekeken of bewust een dier over de vacht gestreeld?

Christelijke kunstuitingen

Keltisch zonnekruis

De Kelten waren kunstenaars. Nadat de heilige Patrick het evangelie onder de mensen had verspreid ontstonden er ook allerlei christelijke kunstuitingen zoals de zonnekruizen en het literaire wereldwonder ‘The Book of Kells’. Dit monnikenwerk bevat de evangeliën in het Latijn, waarbij zo ongeveer elke bladzijde is voorzien van prachtige illustraties en versieringen zoals de beroemde Keltische knoop, symbool voor de oneindigheid.

Wilde gans, getekend door Corjan

Ik probeer zelf ook wel eens wat van de  patronen of dieren te tekenen, het geeft een soort rustgevend effect om bijvoorbeeld de adelaar (symbool van het Johannes evangelie) of de wilde gans op het papier te zetten (zie afbeelding).

Maar eerlijk is eerlijk, hoeveel ruimte maak ik nou echt voor mijn verbeeldingskracht door mij te verwonderen over kunst en cultuur? Hoe lang is het alweer geleden dat ik mijn potloden pakte om mijn eigen tekeningen te maken?

De trektocht van de wilde gans

De wilde gans had een bijzondere plaats in het geloof van de Ierse monniken. De overvliegende ganzen waren voor hen een beeld van de Heilige Geest.

De trektocht van de wilde gans werd beleefd als de lokroep van Geest om op missie te gaan en de vleugels uit te slaan op weg naar het onbekende. Het maakte dat het bloed van het avontuur sneller ging stromen. De reis naar het onbekende lokte.

De Keltische christenen noemden het wel een Perigrinatio pro doe; een pelgrimsreis voor God. De drang om te reizen kreeg een spirituele lading. Een uiterlijke reis met als doel een innerlijke verdieping.

Nieuw gebied ontdekken

Sommige reizigers hesen de zeilen en vertrokken in hun kleine bootjes om zich daar heen te laten drijven waar de wind hen bracht! Ik heb de reisverhalen van heel wat monniken zoals Columba, Aidan en Columbanus verslonden. Hoogtepunt is natuurlijk de wonderlijke zeereis van Sint Brendan. Het verhaal gaat dat de zeeman met 12 reisgenoten in hun veredelde kano’s stapten op zoek naar het beloofde land. Via tussenstops op IJsland en Groenland zouden de heldhaftige pelgrims daarom al acht eeuwen eerder dan de Spaanse ontdekkingsreiziger Columbus voet aan wal hebben gezet in Amerika!

Durf ik als het nodig is een tijdje rond te dobberen in de windstilte van de ziel?

Ga ik de veilige haven van de middenklasse uitvaren? Durf ik als het nodig is een tijdje rond te dobberen in de windstilte van de ziel? De ganzen zijn weer overgevlogen. Ik vraag me af welke nieuwe gebieden ik weer ga ontdekken. Tolkien stelde ooit ‘Not all those who wander are lost.’

Ja ik wil weer verdwalen, samen met de Kelten want zij weten de weg.


Corjan Matsinger: Religieus trendwatcher bij Young & holy, jongerenwerker, theoloog, spreker, trainer en auteur. Zijn boek ‘Het voordeel van de Twijfel’ (2014) schreef Corjan samen met Reinier Sonneveld voor jongeren van 15 jaar en ouder over de rol die twijfel kan spelen in je geloof. Voor Lazarus schreef Corjan eerder al blogs over muziek. Getrouwd met Anneke en vader van vier kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *