Evangelie

‘Schreeuw maar, ga maar, maak alles nieuw: dat is voor mij nu de kern van het Evangelie’

Veel van Henk Jans traditionele geloofszekerheden zijn vervlogen. Des te groter zijn behoefte om z’n boekenkast en gedachten te vullen met nieuwe inspiratie. Het vorige boek van Brian Zahnd beviel goed, daarom besluit hij een andere titel van de schrijver te lezen: Water to wine

‘Was het allemaal fout, wat ik vanaf m’n jongste jaren heb geleerd over God en de Bijbel?’
Ik hoor mezelf de vraag stellen die Brian Zahnd in het eerste hoofdstuk van zijn boek Water to Wine poneert.
Nee, antwoord ik met hem. ‘Not wrong, but lacking.’

Jarenlang was ik ervan overtuigd dat ik de waarheid had gevonden. Waarom dus nog langer zoeken? Totdat mij steeds meer het gevoel bekroop dat het Evangelie misschien wel veel mooier is dan ik altijd heb gedacht. Een gevoel dat werd bevestigd door de auteurs die ik begon te ontdekken.

Frisdrank-christendom

Brian Zahnd is zo’n auteur. Opgegroeid in een Amerikaanse pinksterkerk kende hij ook zijn zekerheden. Andere dan die van mij, een Hollandse vrijgemaakte jongen, maar net zo rotsvast. De christelijke cultuur waar hij zich nu tegen afzet, is dan ook anders dan de mijne, zoals the shallow ‘succes-in-life’ charismatic evangelicalism. Al ken ik die door mijn jarenlange zoektochten in het evangelische wereldje ook wel.

Ook herken ik mij in Zahnd wanneer hij stelt dat hij zijn ‘appetite for the mass-produced soda-like Christianity of North America’ heeft verloren. Hoeveel anders is dit immers in ons eigen land? Religieus consumentisme is ons toch ook niet vreemd? Al zijn de emmers cola hier misschien net ietsje kleiner.

Herkenbaar is Zahnds zoektocht dus zeker wel. En dus laat ik mij meeslepen in zijn persoonlijke en kwetsbare relaas. Twijfels mogen bestaan. Sterker nog: ‘Where there are no doubts, no questions, no perplexities, there can be no growth.’

Ik voel mij gesterkt door deze woorden. Zeker na de diverse reacties die ik kreeg op mijn vorige blog over een boek van Zahnd: Sinners in the hand of a loving God. Ik was de weg kwijt, zo stelde iemand. Hoe kon ik zo enthousiast zijn over auteurs als McLaren, Bell en Zahnd? De zekerheden waarmee ik ooit anderen om de oren sloeg, slaan nu des te harder terug.

Vergeving is de kern

Verder met Zahnd dan maar. Wat betreft de kruisiging is de betekenis voor hem verschoven, zegt hij: ‘Instead of being organized around an axis of power enforced by violence, at the cross the world was refounded around an axis of love expressed in forgiveness.’ 

En zoals in meer van Zahnds boeken blijkt, is ‘vergeving’ de kern van zijn geloof geworden. Een vergeving die verder reikt dan ik altijd heb geleerd. ‘Vader vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen’: deze kruiswoorden van Jezus gingen niet alleen over – wat ik als kind heb geloofd – vrijgemaakten, of zoals ik later dacht, christenen die duidelijk hun hart aan de Heer hebben gegeven (wat dit ook precies mag betekenen). Zou God misschien veel inclusiever zijn dan zijn volgelingen?

Zahnd neemt zijn lezers mee in dit inclusieve denken. En ook hij legt hier in navolging van mannen als N.T. Wright en Brain McLaren de nadruk op Gods Koninkijk, hier en nu. ‘The revolution that is intended is the revolution that occurs when we seriously begin to live under the reign and rule of Christ.’

En nee, dit is niet eens zoveel anders dan wat ik eerder in de kerk hoorde. Alleen is de nadruk wel behoorlijk veranderd. Volgens Zahnd draait het Evangelie niet om een leven na dit leven met God (hoe belangrijk ook!), maar om een leven tijdens dít leven met God. De kern van wat ik altijd als het Evangelie heb gezien, is voor mij veranderd. Van ‘stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw’ naar ‘schreeuw maar, ga maar, maak alles nieuw.’

Water is wijn geworden! En wat smaakt het goed.

 

Eén reactie op “‘Schreeuw maar, ga maar, maak alles nieuw: dat is voor mij nu de kern van het Evangelie’”

  1. Ik kan me goed vinden in het verhaal van Henk Jan. Het gaat inderdaad om het Koninkrijk van God in het hier en nu en niet in het hiernamaals.
    De oproep “Schreeuw maar, ga maar, maak alles nieuw” ligt dan natuurlijk voor de hand.
    Natuurlijk zijn er genoeg christelijke bewegingen en individuele christenen (geweest en nog steeds) die een soortgelijke oproep (rentmeesterschap) serieus hebben genomen.
    Ik vermoed alleen dat dit doorgaans niet vanuit de juiste ‘hartgesteldheid’ is/wordt gedaan. En dan wordt het een ‘moeten’, kost het heel veel energie en raak je er uiteindelijk door opgebrand. (Ik spreek uit ervaring!)
    De oproep van Jezus “zoekt eerst het Koninkrijk van God…” speelt hierin een belangrijke rol. Zolang je denkt dat het Koninkrijk in het hiernamaals ligt, verlamt het je. Maar wat als het Koninkrijk van God in het hier en nu ligt? Wat bedoelt Jezus dan met deze uitspraak? Zoek voor alles eerst het Koninkrijk van God. Dus ook voordat je gaat schreeuwen, erop uit gaat en alles nieuw wil gaan maken.
    Ben benieuwd hoe hier over gedacht wordt.
    Wat betekent het concreet, om in het hier en nu het Koninkrijk van God te zoeken, waarna ons alle dingen zullen worden toegeworpen. Als die ‘alle dingen’ uit Matteüs 6 worden toegeworpen, dan hoeven we ons daar niet meer druk om te maken en kunnen we vol toewijding de taak van rentmeesterschap op ons nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *