kinderdoop volwassendoop

Kinderdoop of volwassendoop? Alain houdt een pleidooi…

Wat vind jij beter: de kinderdoop of de volwassendoop? Of kun je dat niet zo stellen? Alain is twee keer gedoopt en kijkt daarop terug…

5 reacties op “Kinderdoop of volwassendoop? Alain houdt een pleidooi…”

  1. Helder verhaal en pleidooi voor ontspanning over dopen, kinder- of volwassendoop. Ik ben als baby gedoopt en heb als volwassene ja gezegd op de vraag of ik Jezus wil volgen. Zo is het gebeurd en het is een mooie en logische volgorde. Kan het anders, waarom niet. Ik zou daarom niet zo’n verhaal beginnen met het labelen van de voorstanders van kinderdoop als conservatief. Dat zegt alleen maar, “ik ben het niet”. Dat blijkt aan het einde van Alain’s verhaal dan ook helemaal niet de bedoeling te zijn. Wat mij betreft laat elke gemeenschap van gelovigen zijn eigen geloofsrituelen vormgeven en ontwikkelen. Vraag: hoe belangrijk is het eigenlijk of een religieus ritueel nu wel of niet in de bijbel voor komt?

  2. Onze oudste is opgedragen. Onze tweede gedoopt. We volgden daarin simpelweg de kerk waar we toen lid van waren. En het geeft richting de kinderen aan dat het geen heikel punt voor ons is.
    Echter.
    Het symbool van de volwassendoop is schitterend, in tegenstelling tot het ritueel van de geloofs belijdenis. Dat vind ik vaak toch een wat povere bedoening. Nog los van het feit dat ik er geen onderbouwing vanuit de bijbel voor ken, is het veel minder markerend dan een doop (of misschien ook wel juist dóór de afwezigheid van bijbelse context; een kerkelijk ritueel).
    Dus op een heel leven beschouwd heeft mijn voorkeur toch de volwassendoop. Maar een heikel punt wil ik er niet van maken.

  3. De natuurlijke gang van zaken: iemand komt tot geloof en LAAT zich dopen. Daarbij zou hij symbolisch ook een fles met water mee kunnen krijgen voor als hij of zij later kinderen krijgt om deze ook in de geloofsgemeenschap te LATEN dopen. Als een kind met fris water gedoopt wordt, krijgt kan het ook expliciet de boodschap mee krijgen (via zijn ouders) dat wanneer hij of zij volwassen is geworden en zich bekeerd heeft door in Jezus te gaan geloven, dan hij of zij zich dan weer mag laten dopen door onderdompeling. Dus in plaats van belijdenis doen, je weer LATEN dopen door onderdompeling. Het is dan dezelfde doop maar dan twee keer (feest en gezelligheid), heel betekenisvol met liefde voor elkaar en boven alles liefde voor de Here God. Volgens mij zijn kinderdoop en volwassendoop impliciet hetzelfde. De doop is een geheim van God, een sacrament. Veel te mooi om scheiding te maken onder christenen.
    Dank je Alain voor je mooie en liefdevolle verhaal over de betekenis van de doop.

  4. Prima verhaal hoor. Ik vind ook dat beide tradities mogen bestaan, ieder met zijn eigen uitleg en bestaansrecht. Wat ik echter wel grappig vond om te bedenken, ik ben opgegroeid met de kinderdoop. Het is twee keer voorgekomen dat in deze gemeente ook volwassenen gedoopt werken omdat ze als kind niet waren gedoopt en later tot bekering kwamen. Zij werken niet ondergedompeld, maar hun voorhoofd werd net als de kinderen besprenkeld. Dus denk ik de betekenis van de kinderdoop, namelijk aanname in het verbond, want dat is de theologische onderbouwing, gold ook voor hen. Het was dus een ander gebaar met een andere theologische achtergrond. De onderdompeling heeft dus een andere theologische achtergrond en dan gaat het dus om een ander ritueel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *