homoseksualiteit en snelverkeer

Moeite met homoseksualiteit vanuit de Bijbel? Maar niet met de auto?

Heb je (of ken je mensen die moeite hebben) met homoseksualiteit ‘omdat het in de Bijbel staat’? Dominee Martijn vraagt zich dan eigenlijk af waarom veel christenen een auto hebben, of met de trein reizen. Want in die Bijbel waren ze niet zo van snelverkeer… 

In orthodoxe kringen, of ze nu joods, christelijk of islamitisch zijn, klinken nogal eens bezwaren tegen homoseksualiteit. ‘Onze heilige Schrift suggereert dat het tegennatuurlijk is, en daarom houden wij ons daar verre van.’ Zo ongeveer redeneert men dan.

Nu ben ik een groot voorstander van de emancipatie van lhbt’ers, en heb ik zelfs al eens een regenboogzebrapad geopend en een Roze Kerkdienst geleid. Toch wil ik hier graag eens meedenken met onze conservatieve broeders en zusters, die zich zo graag beroepen op hun heilige Schrift. Want wie de Bijbel goed bekijkt, zal opmerken dat ook minder voor de hand liggende raadgevingen in staan.

Snelle strijdwagens werden verzwolgen

Eén daarvan licht ik eruit: het verzet tegen snelverkeer. Dat is een interessante parallel met het stedelijk leven van onze tijd, waarin het autovervoer en de overlast van scooters, brommers en vliegtuigen een terugkerend thema is.

Maar snelverkeer, dat is er in de Bijbelse tijd toch helemaal niet? Dat is zeer juist opgemerkt. Een belangrijke reden daarvoor is dat de snelle strijdwagens van Egypte worden verzwolgen door de Rode Zee, nadat het volk Israël er te voet (!) doorheen getrokken is (Exodus 14).
Een andere reden is dat de aanbidding van de heilige koe (goed, eigenlijk is het nog maar een kalf) door God verboden wordt (Exodus 32). Hij laat er ook hier geen gras over groeien, want hij laat zijn priesters maar liefst 3.000 Israëlieten ombrengen. Voor straf.

De slachtpartij bij de heilige koe vindt plaats in het begin van de veertigjarige voetreis van het heilige volk door de woestijn, op weg naar het beloofde land. Wie de bijbelse landkaarten eens goed bekijkt, ziet al gauw dat de kortste weg vermeden wordt. Omwegen worden niet uit de weg gegaan, in tegendeel: ze worden juist doelbewust opgezocht, in opdracht van God.

Ook Jezus houdt van omwegen

Anders is dat bij Jona, de profeet die bekendheid verwierf door te worden opgeslokt door een walvis. Die beroemde gebeurtenis vindt plaats nadat hij er plotseling heel snel vandoor is gegaan, vluchtend voor de stem van God. Hij wordt door God in zijn kraag gegrepen, en alsnog op het goede pad gezet. Snel gaat dat allerminst, want hij vertoeft maar liefst drie dagen en nachten in het binnenste van de vis (Jona 1).

Zelfs Jezus houdt van omwegen. Voor hij eindelijk Jeruzalem binnentrekt, op weg naar zijn dood en de climax van het verhaal, zigzagt hij te voet en per boot door het heilige land en omstreken. Hij lijkt geen dorp of gehucht uit de weg te gaan, en steekt regelmatig even de grens over. Pas wanneer hij in Jeruzalem binnenkomt, gaat hij recht op zijn doel af – maar niet voordat hij eerst nog even rustig met zijn leerlingen gegeten en gedronken heeft: het Laatste Avondmaal. Bovendien verschijnt hij niet op een racepaard, of zelfs maar een oude knol. Hij zit op een langzaam ezeltje.

Hardlopers zijn doodlopers

Al met al zie ik in het heilige boek van de christenen maar weinig ruimte voor brommer-, auto- en vliegverkeer. Als de bijbel ons één ding leert over mobiliteit, is dat de weg minstens zo belangrijk is als de eindbestemming van je reis. Hardlopers zijn doodlopers. Wandelen met God, dat is waar het ten diepste om gaat.

Wanneer je weer eens in de auto of het vliegtuig stapt, of wanneer je een orthodoxe zuster of broeder treft en in een rap escalerende discussie over homoseksualiteit belandt, denk dan eens aan de Bijbelse spiritualiteit van de trage mobiliteit.

6 reacties op “Moeite met homoseksualiteit vanuit de Bijbel? Maar niet met de auto?”

  1. Omdat er toch nooit door de schrijvers gereageerd wordt op de (of mijn reacties) hier houd ik het kort.
    Dit is toch wel de grootste onzinvergelijking die ik hier ben tegengekomen en doet daardoor de homosexualiteit discussie eerder kwaad dan goed.
    Welke weg en naar welke eindbestemming we gaan zegt totaal niets over het vervoermiddel.
    In Matteus 28 stuurt de engel de vrouwen SNEL naar de leerlingen. Als dat met de auto of taxi was geweest hadden ze die vast genomen.
    In Filippenzen 2 stuurt Paulus Timoteus ZO SNEL mogelijk naar Filippi. In deze tijd zou die echt niet zijn gaan wandelen, maar had het vliegtuig genomen.
    En zo zijn er nog tientallen voorbeelden.

  2. Wat een rare vergelijking is dit… Het is nogal kort door de bocht om alleen op basis van een opvatting te suggereren dat iemand selectief de bijbel leest. Er zijn heel veel mensen die gedegen onderzoek proberen te doen in de bijbel en op basis daarvan tot een bepaalde conclusie komen. Anderen komen wellicht tot andere conclusies. Het is daarbij denk ik belangrijk om met elkaar in gesprek te gaan en samen te zoeken naar hoe we met een thema als ‘homoseksualiteit’ omgaan.

    Een artikel als dit helpt daar mijn inziens niet bij. Zonder inhoudelijk op argumentatie in te gaan, suggereert de schrijver dat wanneer je o.b.v. de bijbel ‘moeite’ hebt met homoseksualiteit de bijbel zeer selectief gelezen wordt. Het is nogal makkelijk om op een suggestieve, generaliserende manier mensen met een bepaalde opvatting te becommentariëren, maar dat brengt ons niet echt verder en leidt alleen maar tot verdeeldheid. Laten we alsjeblieft op een redelijke manier met elkaar in gesprek gaan en samen zoeken naar wat de bijbel zegt over bepaalde thema’s, in plaats van generaliserend mensen met een bepaalde opvatting weg te zetten.

  3. Volgens mij zit het ‘probleem’ in het feit dat orthodoxe interpretators van heilige geschriften zich het recht voorbehouden bepaalde delen uit hun geschriften puur als metaforen te beschouwen en anderen als letterlijk, waar dit in hun eigen staartje past.
    Zelf streng, haast orthodox katholiek opgevoed (en inmiddels fervent humanist) met teksten uit het oude en nieuwe testament heb mij als kind bijvoorbeeld al verwonderd over het verhaal van de offering van Isaac door Abraham als beproeving van God om zijn onmetelijke liefde aan zijn schepper te tonen totdat er een engel kwam die kennelijk aangaf dat het niet nodig was. Dit verhaal is mij steeds uitgelegd als een metafoor, een verhaal met een andere betekenis. Als kind vroeg ik mij al af waarom vaders hun (oudste) zonen niet offeren omdat het zo in het testament staat en het immers het woord van God is. Dus waarom doen ze dat dan niet?
    Maar weer andere verhalen zoals het bekende Sodom- en Gommorah- verhaal is mij uitgelegd als een ware boodschap van God dat homoseksualiteit verboden is.
    Later heb ik in de meer vrije (vrijzinnige) theologische verklaringen mogen lezen dat het verhaal ook opgevat kan worden als een gebod annex verbod om niet tegennatuurlijk te handelen: heb je homoseksuele gevoelens (tevens een onderdeel van Gods schepping en dus ook zijn bedoeling) dan is het juist laakbaar om b.v. als man toch de (huwelijkse, seksuele) verbintenis aan te gaan met een vrouw omdat dat weer tegennatuurlijk is (en als humanist zou ik zelfs beweren: verraderlijk en bedrieglijk ten opzichte van de vrouwelijke partner wanneer er niet openlijk over de homoseksuele gevoelens gesproken is en de vrouwelijke partner daar niet zelf voor kiest.
    Voor mij zit dus de inconsistentie in de (onlogische) argumentatie vanuit heilige geschriften waarom het en wel mag of moet en het andere niet (en de daaruit afgeleide ethiek die niet logisch navolgbaar is), het feit dat mensen die hier gebruik van maken en – naar mijn idee – te kust en te keur bepalen of een tekst metaforisch bedoeld is of niet.
    Voor mij komt dat dus als humanist zijnde en logisch denkend mens als onlogisch over en worden daardoor veel (minderheids)groepen waaronder homoseksuelen (en vrouwen) onterecht beoordeeld en veroordeeld of bejegend op basis van onlogische, oneigenlijke argumenten ‘omdat dit het woord van God of welke God dan ook zou zijn en vanuit Zijn (of Haar?) heilige geschrift dan ook gelegitimeerd wordt.
    Ik label dat nu zelf als ‘gelegenheidsinterpretatie van de geschriften’ omdat het de interpretators soms ook goed uitkomt.
    In de psychologie doet dit denken aan processen van externe attributie waarbij het (ver)oordelen en daarnaar handelen gelegd en gelegitimeerd wordt buiten de eigen verantwoordelijkheid om (maar dan wel selectief).
    In heel veel ‘paternalistisch georiënteerde religies en culturen’ worden verhalen als deze (en andere) vaak ook gebruikt om de dominantie van de man boven de vrouw te rechtvaardigen om de dominante positie van de man te beschermen en te verdedigen ‘met de bijbel of andere geschriften in de hand’
    En als ik terugdenk aan mijn voormalige streng katholieke opvoeding en de onderliggende waarden en normen die mij daarbij zijn aangereikt kan ik vanuit diezelfde logica ook maar tot een conclusie komen: wie zich het privilege durft te permitteren om te weten wat metaforisch of werkelijkheid is in Gods geschriften stelt zich m.i. zelf gelijk aan God of misschien nog wel daarboven. En als er een ding is wat mij als oud katholiek geleerd is, is het wel dat dat haast satanisch en duivels en abject is. De mens heeft niet het recht om te oordelen over goed en kwaad door zich als ‘kenner van de Gods geschriften op te stellen; alleen Hij (of Zij?) kan daarover oordelen’.

  4. Mooi, zulke reacties, met zowel afkeur als waardering. Bedankt, commentatoren hierboven, voor jullie perspectief.
    Met het commentaar dat het een ‘nietszeggend pleidooi’ zou zijn, ben ik het natuurlijk niet eens. Ik ben bloedserieus als ik schrijf dat het ten diepste gaat om wandelen met God. Alles in onze tijd is op snelheid gericht. Mobiliteit, consumentisme, evenementen, entertainment, sociale media, en ga zo maar door. Gevolgen omvatten niet alleen overlast, maar ook dodelijke ongelukken, fear of missing out, burn-outs, verslaving, en meer. Ik geloof dat de bijbel ons daar een ander perspectief op aanreikt.
    Waarom de vergelijking met homoseksualiteit? Omdat dat een omstreden thema is in onze tijd, die sterk afleidt van zaken waar het werkelijk om gaat. Mensen die nu juist dáár een belangrijk punt van maken als het gaat om een christelijke levensstijl, slaan de plank volledig mis. Kijk eens wat verder dan een zwakke interpretatie van een zeer smalle selectie van bijbelteksten, is mijn vriendelijke verzoek. En geef je medemens eens een aai over zijn (haar) bol.

    1. Volgens mij zijn veel mensen het wel eens met je opmerking over ‘wandelen met God’. Dat onze samenleving voor een groot deel om ‘snelheid’ draait, zullen ook veel mensen kunnen beamen. De gevoeligheid ligt vooral in de beargumentering en de vergelijking met homoseksualiteit.
      Veel mensen krijgen direct of indirect) te maken met homoseksualiteit. Volgens mij is het juist goed dat mensen (zonder mensen te veroordelen) daar op basis van de bijbel over nadenken en onderzoek naar doen. Net zoals dat ook voor heel veel andere thema’s geldt. Naar mijn mening helpt het niet om generaliserend te zeggen dat mensen die bepaalde opvattingen hebben over homoseksualiteit zich berusten op ‘zwakke interpretatie van een zeer smalle selectie van bijbelteksten’. Dat is in mijn ogen net zo kortzichtig.
      Daarom mijn vriendelijke verzoek: generaliseer niet en veroordeel mensen met een bepaalde opvatting niet. Ga inhoudelijk in gesprek over hoe jullie tot bepaalde opvattingen komen. Leer van elkaar en ga samen op zoek naar Gods wil.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *